Sudahnye kereta yg kat rumah tu pun, ayah aku tak bagi bawak... Kalau tak bagi pun, at least belikan la aku satu kereta lain untuk aku bawak... Takdela sia2 dan membazir duit aq untuk ambil lesen tuh... Takde function aku rasa lesen kereta aku tuh... Kat rumah pun, kalau aku balik cuti, bukannya aku dapat bawak moto sebijik yg ada kat rumah tu.. susah2 hidup jadi aku....
Itulah sebabnye aku merasakan yg hidup aku trkadang useless....no meaning at all.... Apa tujuan aku hidup kt dunia ni pun, aku tak pasti akan jawapannya... Yang aku cuba untuk buat sekarang ialah... aku cuba mencari kebahagiaan aku sendiri... Apa-apa pun benda dan perkara yg boleh wat aku rasa dihargai, yg leh wat aku tersenyum, aku akan kekalkan ia... Walaupun aku tahu, benda tu takkan dapat aku capai bila aku kat rumah... That's why aku lebih suka tinggal jauh drpd family... Aku boleh buat ape2 pun yg aku suka, aku boleh keluar bila2 pun aku nak....Sebab jiwa aku yg sebenarnya adalah jiwa yg TAK SUKA DIKONGKONG... JIWA YG INGINKAN KEBEBASAN ABADI... KETENANGAN JIWA....
Bukan aku nak memberontak...nakkan benda tu sangat3.... tapi sebenarnya benda yang betul2 aku nak ialah.... UNDERSTANDING... From my family....my supporter... Aku nak merasakan keindahan memiliki sebuah keluarga yg harmoni... Disebabkan kekosongan itulah yg menyebabkan aku lebih memilih utk merapatkan diri dengan bestfriends aku... And also my lover...my lovely abang... Khairul Amirul Hafizie....
Dari luar, memangla aku nampak happy-go-lucky...enjoying girl... tapi jauh di sudut hati aku, aku merasakan kesunyian yg tahap melampau.... Aku perlukan kebahagiaan... Aku perlukan keramaian...